Zehra Gundar

Ponowoczesny absurd Zehra Gundar

Ta ksi??ka przeanalizuje Czekanie na Godota, Happy Days i Endgame Samuela Becketta jako metafikcyjne sztuki, które zwracaj? uwag? na ich status jako artefaktów w zadawaniu pyta? o zwi?zek mi?dzy fikcj? a rzeczywisto?ci?, zwykle u?ywaj?c ironii i autorefleksji. Umieszczone w centrum Teatru Absurdu sztuki Becketta wskazuj? przede wszystkim na kiepsk? sytuacj? czlowieka, który w otaczaj?cym go chaosie walczy o ?ycie. Jest to wybitna cecha dramatów Becketta i bior?c pod uwag? kontekst kulturowy, spoleczny i polityczny, w którym ?yl Beckett i narodzil si? ponowoczesno?c, napotykamy styl pisarski, który rozdarl granice dramatu naturalistycznego, w którym istot? jest konwencjonalna fabula. Zamiast tego sztuki Beckettian, a zwlaszcza te, które b?d? tu omawiane, s? dalekie od okre?lonej fabuly i zakladaj? sparali?owane dzialanie. Oznacza to, ?e nie ma wyra?nego post?pu. Przewa?nie bawi? si? w sztukach, parodiuj?c ludzk? sytuacj?.